گفتگوهای تنهایی

بیست و نهم خرداد سالروز شهادت دکتر علی شریعتی گرامی باد

yoldash64 — Mon, 16 Jun 2008 10:28:18 GMT

بهتر دانستم که در چنین روزی یکی از آخرین یادداشتهای خود ش اندیشه و اهداف والای او تقدیم کنم !ریعتی را از قول او و خطاب به همه ی دوستداران

بی کم و کاست !

.........هنگامی که او آمد

این عصا و کوله بار و چاروقهای مرا به وی بسپار

و به وی بگو

چهل سال پیش

این عصا را بدست گرفتم

این چاروق را بپا کردم

و این کوله بار را بردوش گرفتم

و براه افتادم

چهل سال ؛ خستگی نا پذیر و تشنه و عاشق

و به رفتن ادامه دادم

اکنون راه را تا به اینجا آمده ام

و تو پسرم !

عصایم را بدست گیر !

چاروق هایم را بپوش

و کوله بارم را بر پشتت نه

و این راه را

از اینجا که من آمده ام

ادامه بده .

و تو نیز ؛ در پایان زندگی خویش آنرا به فرزندت بسپار و وصیت کن تا راه را از آنجا که تو مانده ای ؛ادامه دهد.

( قسمتی از نامه دکتر شریعتی خطاب به پسرش احسان «تاریخ تقریبی نگارش فروردین پنجاه شش» مجموعه آثار شریعتی جلد اول ص 111 )

سمفونی ایست !

yoldash64 — Wed, 28 May 2008 19:05:18 GMT

سمفونی ایست !

گرمای لذت بخش آتش به همراه صدای سوختن چوب های خشک و برگهای تلنبار شده وقتی با سرمای پاییزی و بی خوابی تا دم صبح در پیاده رو های رسالت همراه بشه ، نتیجش معلومه ....

خواب لذت بخشی بعد از مدتها به سراغش اومده بود . . .

بعد کلی لرزیدن وول خوردن در پیاده رو ، روبروی یک پارک فسقلی ، چشماش گرم شده و اون رو به سفر شیرینی می برد .نمی دونست ساعت چنده اما میدونست که یکی دو ساعتی بیشتر به صبح نمونده...

آتشی رو که جفت و جور کرده بود لا اقل نیم ساعتی دوام می اورد و با احتساب ذغال و خاکسترش می شد دو ساعتی تخت خوابید ، تازه ... نیم ساعت بعد از خاموش شدن آتش هم ،بدن آدم داغ می مونه پس در جمع دو و نیم ساعت خواب شیرین رو شاخشه !....

با لذت خاصی کنار شعله های آتش و روی کارتنی که دیشب فراهم کرده بود خود رو جابجا می کرد شاید دو سه دقیقه بود که پلکهایش تحت تاثیر گرمای آتش روی هم آمده بود که ناگهان ضربه ای مهلک روی صورتش اون رو مثل برق از رویا بیرون آورد .

گرمای خون جاری شده از بینی و مزه ترش و شیرین اون توی دهنش ، کرخی تن خسته از سرما و بی خوابی رو دو چندان کرد ..

هنوز در بی حسی ناشی از ضربه اول بود که باران ضربه باریدن گرفت چشمهاش رو باز کرد یک تابلو قرمز ایست شش ضلعی (درست از همونهایی که شبها از اون برای بازرسی ماشین ها استفاده می کنند )دو باره با سرعت به صورتش سرازیر شد. حالا بخشی از دیدش رو هم بخاطر خون جاری شده از چشمش از دست داده بود .با باقی مانده زاویه دید خود ادامه مسیر تا بلوی ایست رو که مستقیم در مسیر صورت و سرش در رفت و برگشت بود تعقیب می کرد !

یک دسته فلزی سفید رنگ که در انتهای اون یک دستکش چرمی سیاه و در ادامه بازوی زمخت در آستین کاپشن چرمی !

ضربات متوالی تابلوی ایست با آستین چرمی ادامه داشت و باحالت خاصی که کاملا با ضربات هماهنگ بود کلمات رکیک و ناسزاهایی رو هم چاشنی خودکرده بود.

مشتهایش را گره کرده در دو سوی سرش حفاظ قرار داد سرش رو توی شانه هاش برده و زانو هاش رو هم توی شکم خم کرده و منتظر ماند..

چاره ای جز تسلیم نبود ....

ضربه های پی درپی به روی سر و بدن می آمدند و می رفتند و انواع فحش و ناسزا با هماهنگی بسیار موزون ولی دلخراش ،ضربات تابلوی ایست رو رهبری می کردند سمفونی فحش با هما هنگی ضربات تابلوی ایست همچنان در حال اجرا بود ....

لحظاتی طاقت فرسا سپری شد....!

پس از لحظاتی پر درد ! از ریتم ضربات مشخص شد که اجرای سمفونی به پایان خودش نزدیک شده و ظاهرا آن مچ زمخت و خشن به آرامش رسیده و یا خسته شده بود ....

چانه ها و گلو ها همچنان می باریدند نت های سمفونی ایست ! را ......

دو بازوی قلدر در کاپشن چرم سیاه تن نحیف و خون آلودش رو همچنانکه روی سنگفرش پیاده رو چمباتمه زده بود مثل یک صید به تسخیر در آمده از روی زمین بلند کردند .. ..

جای ناله ای هم باقی نمانده بود وقتی اون رو مثل عروسک خشک شده به طرف پراید مشکی با شماره های سبز رنگ می بردند چیز غریبی رو از پس پرده قرمز زنگی ناشی از خون جاری شده ،که روی چمشش کشیده شده بود به زحمت می خوند ! !

روشن کردن آتش در جوار پارک ها ممنوع !

توی دلش ادامه داد !

بخصوص برای کارتن خوابها !

پاییز 86

تهران

بزرگراه رسالت

گون از نسیم پرسید .....

yoldash64 — Tue, 06 May 2008 08:56:18 GMT

به كجا چنين شتابان ؟

گون از نسيم پرسيد . . . .

......

امروز كودكي مي ميرد

فردا كودكي زاده ميشود

امروز مادري از درد مي نالد

فردا مادري از درد مي ميرد !

به كجا چنين شتابان ؟...

قيافه اي پف كرده داشت , صورتش كبود بود . . .

از درد ؟...

! از تشويش ؟....

!از بي كسي ؟ !...

از تنهايي ؟ ! . . .

نميدانم . . . .

کودکی درراه است.....

مي خواهد خود را بيافريند . . . .

مي خواهد حلول كند . . . .

به سوي هستي .....

هست شود . . . .

من درد مي آفرينم . . . . پس هستم !

من زجر مي آفرينم. . . . پس هستم !

من پوكي استخوان , من كم خوني , من رنج , من اضطراب , من افسردگي . . . .من همه را من می

آفرينم , پس هستم !

اي كاش وقتي همه را مي آفريدي , بودي ! . . . .

تو درد را ...

تو رنج را...

تو بیماری و افسردگی را....

تو اضطراب و تشویش را...

تو همه ی اینها را آفریدی...

و ما با سهل انگاري , خون سردي , بي تفاوتی و با بي وجداني ما ....

نيست شدي ! . . . .

امروز مادري در اورژانس بيمارستان ميلاد با بي رحمي و به همراه دنيايي از نا اميدي ، ياس مرجوع شد!

مادر، بناچار!

در یک سواری پیزوری و بر روی صندلی پیکان و در راه بندان های کذایی تهران كودكي را آورد ,....

اما او نبود . . . .

همة علايم بودن را داشت , اما جانش را قربانی ندانم کاری ما کرده بود !

مرده بود . . . .مرده !

نوروز مبارک باد

yoldash64 — Fri, 28 Mar 2008 14:52:18 GMT

عید ما روزی بود کز ظلم آثاری نباشد

این شعاری بود که دهه ۵۰ تا ۶۰ همه کسانی که آرمان خواه بودند و دلشون برای رهایی و آزادی و عدالت می تپید سر لوحه همه ایام نوروزشان می شد .

امروز وقتی باز اون رو تکرار می کنم دلم می لرزد ....

راستی طی این سالها چه اتفاقی افتاد که پاک ترین و آرمانی ترین آمال و آرزو های مردم این مرز و بوم این چنین تغییر کرد ؟

من در همین چهار دیواری خودم و در بین پسرانم همواره متهم به آرمان خواهی و ایده آلیستی هستم ...

چی شده که پس از کمتر از ۲۵ سال تمامی اهداف مقدس ملت مان به یکباره تبدیل به "دم گزینی و "لحظه بینی" شده ؟.........

ما همه ساله در لحظه سال تحویل از خدا می خواهیم که احوال ما را به بهترین احوال متحول کنه ...

راستی این بهترین احوال رو کی باید برای این نسل تعبیر کنه ؟

به چه زبانی ؟

با چه اهدافی ؟

برای همه کسانی که دلشان برای آزادگی و آزادی می تپه آرزوی به بروزی و به ورزی دارم !

دلتون هموراه زنده و امیدتان همواره پاینده !

29 اسفند سالگرد ملی شدن صنعت نفت گرامی باد

yoldash64 — Tue, 18 Mar 2008 03:49:18 GMT

سلام بر تو ای آخرین نسل شیر های آزاده ی ایران!

29 اسفند !

روزی که یادآور غرور و همت والای ایرانیان آزاده است..

دکتر محمد مصدق !

نامی که تاریخ ایران در دوره معاصر همواره شرمنده ی او خواهد بود ...

نزدیک به یک قرن است که صدها میلیو ن ایرانی از تبعات ملی شدن صنعت نفت بهره مند هستند .....

و تو !

دکتر مصدق !

تنها نخست وزیری بودی که در ایام صدارت خود از دریافت حقوق خود داری می کردی !

تو هرگز از امکانات یک نخست وزیر ا" مسکن ، اتومبیل و ...." استفاده نکردی!

و ما سال هاست که حاصل غیرت و تلاش جهانی تو را به ارث برده و امروز مصرف !!!! می کنیم !

تو زنجیری را که استعمار پیر ! برگردنمان افکنده بود پاره کردی !

و ما بعد از تو .....آنرا بر دستانمان زدیم و امروز حاصل تلاش غیرتمندانه ات بلای اقتصاد ملتمان شده است !

دست اندر کاران سیاست و اقتصاد بعد از تو از نفت سلاحی ساختند در جهت اجرای سیاست های گروهی و حزبی و مصلحتی خود !

امروز در کنار گوشمان همان عرب های ملخ خور ! از نفت نردبانی ساختند برای رشد همه جانبه مردماشان

و ما امروز از نفت ویروسی ساختیم در جهت نابودی تولید ،صنعت ، و اقتصادمان !

ای بزرگ مرد تارخ معاصر !

زمان ما و نسل ما نیازمند نفیر دیگری ار گلوی توست !

ما را در یاب !

عاشورا

yoldash64 — Sat, 19 Jan 2008 11:35:18 GMT

بنام خدای شهیدان

من هر سال دراین ایام زبانم قفل می شود !

نوشتن از عاشورا دلی می خواهد به عظمت عاشورا !

نمی دانم چه بگویم مثل همیشه دست به دامن دکتر شریعتی می شوم تا سنگینی این روزها را برمن قابل تحمل کند !

منتخبی از سخنرانی معلم شهید در اسفند سال پنجاه، مسجد جامع نارمک تحت عنوان "پس از شهادت " :

…شهادت "حضور در صحنه حق و باطل همیشه ی تاریخ است "

و غیبت؟!

آنهایی که حسین را تنها گذاشتند و از حضور و شرکت و شهادت غایب شدند ،اینها همه باهم برابرند ،هر سه یکی اند:

چه آنهایی که حسین را تنها گذاشتند تا ابزار دست یزید باشند و مزدور او، و چه آنهایی که در هوای بهشت به کنج خلوت عبادت خزیدند و با فراغت و امنیت ، حسین را تنها گذاشتند و از درد سر حق و باطل کنار کشیدند و در گوشه محرابها و زاویه خانه ها به عبادت خدا پرداختند ،و چه آنهایی که مرعوب زور شدند و خاموش ماندند.زیرا آنجا که حسین حضور دارد – هر کس که در صحنه او نیست ،هر کجا که هست، یکی است،مومن و کافر،جانی و زاهد،یکی است ......

.....آری هر انقلابی دو چهره دارد : خون و پیام !

رسالت نخستین را حسین و یارانش امروز گزاردند ،رسالت خون را،رسالت دوم، رسالت پیام است!...

.....و رسالت زینب دشوارتر و سنگین تر از رسالت برادرش !

آنهایی که گستاخی آنرا دارند که مرگ خویش را انتخاب کنند ،تنهابه یک انتخاب بزرگ دست زده اند ،اما کارآنها که پس ازاو زنده می مانند دشوار است وسنگین.

و زینب ماند ه است :

- سپاس خداوند را که این همه کرامت و این همه عزت بر خاندان ما عطا کرد ،افتخار نبوت ! افتخار شهادت !.......

.........هر انقلابی دو چهره دارد خون و پیام .

و هر کسی اگر مسولیت پذیرفتن حق را ، انتخاب کرده است، و هر کسی که می داند مسئولیت شیعه بودن یعنی چه،مسئولیت آزاده انسان بودن یعنی چه،باید بداند که در نبرد همیشه ِی تاریخ و همیشه ی زمان و همه جای زمین –که همه صحنه ها کربلاست ،و همه ماه ها محرم و همه روزها عاشورا – باید انتخاب کند :

یا خون را ، یا پیام را ، یا حسین بودن را یا زینب بودن را ، یا آنچنان مردن را، یا اینچنین ماندن را.

اگر نمی خواهد از صحنه غائب باشد......

....آنچه می خواستم بگویم حدیث مفصلی است که در این مجمل می گویم به عنوان رسالت زینب ،" پس از شهادت " ، که:

"آنها که رفتند کاری حسینی کردند ،

و آنها که ماندند، باید کاری زینبی کنند،

و گر نه یزیدی اند: !

******

در خاتمه نگاه کوتاهی دارم به دعای زیارت عاشورا

در بخشی از این زیارت نامه ما سه گروه را مورد لعن و نفرین قرار می دهیم

لعن الله امت قتلت و لعن الله .....

لعنت خدا بر کسانی که تو را ( امام حسین ع ) به قتل رساندند !

لعنت خدا بر کسانی که در این قتل عام به قاتلین کمک و یاری رساندند !

و لعنت خدا بر کسانی که با سکوت خویش بر این جنایت مهر تا یید زدند !

آری سکوت در مقابل هر ظلمی مساوی است با عمل کردن به همان ظلم !

عاشورای 86